::Stay Free My Misery::

เมื่อเกิดมาเป็นคนอย่างน้อยสักครั้ง
ก็ต้องมีสิ่งที่เรียกว่า "การมีตัวตน" หรือ "การดำรงอยู"่ เป็นธรรมดา
ยิ่งเมื่อต้องมาติดต่อปฏิสัมพันธ์กันอยู่บนโลกดิจิตอลที่เสียงไม่ได้ยิน หน้าไม่ได้เห็น

สัมผัสได้เพียงตัวอักษรที่บ่งบอกถึงความคิดเห็น

สิ่งที่เรียกว่าจุดยืน ดูท่าจะเป็นสิ่งเดียวเท่านั้นกระมัง? ที่คอยบ่งบอกการมีตัวตนของเรา

ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ somebody หรือ someone

จุดยืนนั้นบ่งบอกอะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับตัวบุคลมาก
ทัศนคติ ความคิด จิตวิญญาณ อุดมการณ์ รสนิยม
ยิ่งจุดยืนนั้นอัดแน่นไปด้วยเหตุผลเท่าไหร่
การมีตัวตนก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ไม่ใช่เพียงคนอื่นๆทั่วไป แต่เป็น individual เป็น unique
จะเรียกว่า อีโก้ก็คงไม่แปลก สำหรับคนที่มีจุดยืนของตัวเองอย่างแน่นเหนียว
จนบางครั้งกลายเป็นคนหัวดื้อ หยิ่งยะโสในสายตาของคนอื่น

แต่ทางด้านฝ่ายที่ไร้จุดยืนล่ะ ?
เปลี่ยนแปลงตอนเวลา เอาแน่เอานอนไม่ได้
เพราะมันไม่มีจุดยืน
ไม่มีอะไรซักอย่างเป็นเหตุเป็นผล
อ้อ... เหตุผลอาจจะมี แต่มันไม่เมคเซนส์ และข้างๆคูๆเสียเหลือเกิน
วันนี้อีกอย่าง อีกวันก็อีกอย่าง
สัจจะน่ะลืมไปได้เลย
ความจำอาจจะสั้นจนจำไม่ได้ว่าเคยพูดอะไรยังไงไว้

เพราะคนที่ไม่มีจุดยืน
มันก็ไม่ต่างอะไรกับ
คนที่กลิ้งกลอกไปมา
ไว้ใจไม่ได้
ไร้ความรับผิดชอบ
ไร้เกรียติ
ไร้ความน่าเชื่อถือ
พูดไหนไม่มีนั่น

และน่าแปลกที่คนประเภทนี้
ชอบเอาตัวรอดไปด้วยเหตุผลยอดนิยม
ประเภท "นายไม่ใช่ผม นายไม่เข้าใจหรอก"
หรือ "อย่างนายมันจะไปรู้อะไร"
หรือ "ลองมาเป็นผมดูไหมแล้วจะรู้สึก"
และอีกสารพัดเหตุผลที่โคตรส่วนตั๊วส่วนตัว
ไม่ก็มั่วนิ่มเลอะเทอะซะจนคนฟังมึน

เหม่ ฟังดูบีบคั้นน่าดู
ชวนหดหู่ ตั้งแต่ฟังโดยไม่ต้องคิดตาม
ก็ แหม ใครมันจะไปทนเข้าใจคุณได้ครับ ?
ไอ้เหตุผลแบบเด็กๆขี้แพ้ชวนตีี้นี่....
ดูเหมือนเด็กหัวเกรียนเอาแต่ใจ โวยวายว่าพ่อแม่ไม่รัก ไม่เข้าใจไหม ?

เพราะคนที่มีวุฒิภาวะ ทั้งความรู้ และอารมณ์ รวมถึงวัยวุฒิเพียงพอ
ไอ้เหตุผลงี่เง่าพรรคนี้
ให้ตายยังจะดีกว่าปล่อยให้มันหลุดออกจากปาก
ให้มันเพ่นพ่านเป็นที่สังเวชสายตาคนทั่วไป

ชักไปไกลจาก Topic เรื่องจุดยืนแล้ว...
สำหรับผม ผมไม่พูดหรอกว่าผมเป็นคนที่มีจุดยืนหรือไม่
เพราะผมก็ยังไม่รู้จักสันดานของตัวเองดีพอ...
ไม่แน่ อย่างเลวร้ายที่สุดที่เกิดขึ้น ผมก็กลายเป็นไอ้เน่าเหมือนที่ผมด่าไว้นั่นเอง
นั่นล่ะเลวร้ายที่สุดเท่าที่ผมจะนึกออก
You are what you hate.

แต่ผมเชื่อว่า คนที่มีจุดยืนก็เหมือนไม้ใหญ่
พายุพัด ไฟป่าเผา น้ำท่วม แผ่นดินถล่ม
มันก็ยังยืนหัวโด่อยู่ตรงนั้น
ไม่ล้ม ไม่เอน ไม่ไปไหน ไม่หวั่นไหว
แล้วถึงตอนนั้นคนก็จะเห็นเอง
ว่าสิ่งที่เรียกว่าจุดยืนน่ะ
มันเป็นยังไง
มันก็เป็นแบบนั้น