L’ arc Audition + ลาวาคุง

posted on 18 Sep 2006 21:50 by regen  in Vision

Exteen เมนส์มา (Maintenance) เลยไม่ได้อัพเมื่อวานถือว่าอัพย้อนหลังละกัน

เมื่อวานมีออดิทงาน Larc กลางเดือนตุลา ที่ห้องซ้อมแถบอณุสาวรีย์ชัย นัดกันบ่ายเริ่มออดิทรอบวงของพวกผมราวๆบ่ายสอง เมะ ติว เซ่อ ไปด้วยกัน

การออดิทครั้งนี้เป็นสไตล์ปิดประตูตีแมว หรือเข้าห้องขึ้นเขียง หรือเข้าคิวเชือด ก็แล้วแต่จะเรียกกันไป ซึ่งพูดง่ายๆก็ตามอย่างที่เราเห็นบ่อยๆ ที่ผู้ร่วมคัดเลือกมาออกันอยู่หน้าห้องออดิทรอคิวเข้าไปเล่นให้คณะกรรมการดูทีละวงๆ เป็นรอบๆไป

ไม่รู้ว่าทำไมแต่จากความรู้สึกส่วนตัว ผมไม่ค่อยชอบวิธีออดิทแบบนี้เท่าไหร่ เพราะยิ่งวงที่เข้าไปก่อนยิ่งเล่นดีมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งสร้างความกดดันให้แก่วงหลังๆที่รอต่อคิวอยู่ด้วย
.....โดยเฉพาะคนปอคอย่างผม ใจหายไปหล่นอยู่ตาตุ่มตั้งแต่เห็นหน้าวงอื่นๆด้วยซ้ำ...

และจากข่าวที่ได้ยินมา ทำให้ผมรู้ว่าคณะกรรมการชุดนี้เขี้ยวมาก!!!
ติเป็นติ และถ้าบกพร่องก็จะสับกันเห็นๆ ไม่ไว้หน้า ไม่เหนียวเหนอะหนะ ไม่ระคายผิว (ไม่ใช่แล้ว)
เรื่องติผมไม่ค่อยมายด์เท่าไหร่ ตราบใดที่เป็นการติเพื่อก่อเพราะนั่นหมายความว่าผมจะได้มีโอกาสรู้ข้อผิดพลาดของตัวเอง
ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เกิดขึ้นบ่อยนักเพราะส่วนใหญ่ ถ้าให้เพื่อนๆหรือคนรู้จักฟังเขาก็มักจะติแบบถนอมน้ำใจเสียมากกว่า

แต่...
มันก็ยังมีความเป็นไปได้ที่จะเจอคำติชนิดถึงฆาต ถ้าเราเล่นได้ห่วยแตกสุดๆไปเลย....
ซึ่งนั่นทำให้ผมกังวลสุดขีดเพราะไม่รู้ว่าตัวเองจะรั่วไปได้ถึงระดับไหน...

เราได้ออดิทเป็นวงที่ 6 ของรอบ ตอนที่ขึ้นไปถึงวงที่สามกำลังออดิท นั่นหมายความว่าเราต้องรออีก 3 วง ซึ่งจำนวนคนที่นั่งรออยู่หน้าห้อง ในชั้น4 ตึกขนาด 1 คูหาก็ประมาณ เกือบ 20 เข้าไปแล้ว เมื่อเดินเข้าไปข้างในก็เข้าไปรอในห้องที่คาดว่ากำลังจะทำเป็นห้องซ้อมอีกห้อง เนื่องจากมีการบุผนังด้วยรังไข่ และปูพื้นด้วยพรมทึบไว้ดูดเสียง

แต่ในห้องนี้ไม่มีหน้าต่าง...
เป็นห้องทึบที่มีพัดลมหนึ่งตัวถ้วน กับคนอีกสิบกว่าคนแย่งอากาศกันหายใจ
.....พวกเรานั่งรอคิวเชือดด้วยความรู้สึกไม่ต่างอะไรกับหมูกับวัวที่โดนลากขึ้นรถขนปิดทึบพาไปโรงฆ่าสัตว์
อา.......

ในขณะที่นั่งรอในห้องอบๆ เสียงเพลงของวงก่อนหน้าที่เขาเล่นแต่ละเพลงที่เราไม่เคยเล่นกันมาก่อนก็ดังลอดผนังกันเสียงออกมา ซึ่งยิ่งได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกตัวลีบเล็กๆลงทุกทีๆ เพราะแต่ละวงก็เก่งๆกันทั้งนั้น

จนถึงตอนนี้ผมยังไม่ค่อยแน่ใจรึเปล่า ว่าถ้าตัวเองเป็นฝ่ายที่เล่นดนตรีอยู่ข้างในห้องซ้อมบ้าง เสียงข้างนอกที่คนอื่นได้ยินจะเพราะแบบนี้บ้างไหมหนอ....

หรือเป็นเพราะเราไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง เลยชอบเปรียบเทียบว่าคนอื่นเก่งกว่าอยู่เรื่อย...

และแล้วก็ถึงคิวเชือด Alive
ในห้องออดิท แอร์เย็นฉ่ำ ตัดกับความรู้สึกของผมอย่างแรง
กรรมการนับ 10 ท่าน ในห้องนั่งพื้นบ้างเก้าอี้บ้าง ในมือทุกคนมีโพยลงคะแนน... ทุกคนส่งเสียงทักทายและบอกให้ทำตัวตามสบาย...
จะสบายได้ยังไง.... วินาทีนั้นผม tension MAX ไปแล้ว....
ผมเดินไปปรับแอมป์ และต่อเอฟเฟคด้วยความรู้สึกยากเกินบรรยาย ในใจคิดแต่ว่า
ต้องไหวสิ... ต้องไหวสิ....
แล้วเพลงแรกก็เริ่ม Blurry eyes ซึ่งเป็นเพลงที่เราเอาไว้ซ้อมก่อนออดิท
ตามด้วยเพลง Dive to blue ที่เป็นเพลงออดิท

จบสองเพลง คณะกรรมการก็ให้คอมเมนต์มาตามความคิด (ขอสงวนสิทธิ์เล่าแต่ของตัวเอง)
ซึ่งของผมโดนเรื่องที่เกร็งมากจนเสียงกีตาร์ที่ออกมาก็แข็งไปด้วยจนคนดูรู้สึกได้...
ขนาดตอนเดินไปปรับซาวด์ที่ลำโพง กรรมการสังเกตุเห็นว่ามือผมยังสั่นเลย....

มันเกร็งจริงๆครับ.... ผมให้เป็นจุดตายของผมได้เลยนะ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว และยังพยายามแก้ไขมันอยู่ตลอดเวลา

ส่วนอย่างอื่นก็ดีบ้างเช่น เพลง Dive to blue กรรมการชมว่าผมเก็บรายละเอียดได้เยอะ

จบออดิท เลยแยกย้ายกันกลับ ส่วนผลออดิทรู้กันอีกทีวันพุธ
ซึ่งทุกอย่างตอนนี้ 50/50 หมด รอผลอย่างเดียว
ซึ่งตรงนี้ ไม่ว่าจะได้หรือไม่ได้ ก็ให้ผลการตัดสินของกรมการเป็นที่สิ้นสุด และขอมองไปข้างหน้าอย่างเดียวครับ


หลังออดิทครับ ทำหน้าได้เหียกมากเหอๆ



จบเรื่องซีเรียไปดูเรื่องคลายเครียดบ้าง
กลับจากออดิทเซ่อชวนไปซีค่อน เนื่องจากว่าตอนนี้ผมได้เห็นของที่ผมอยากได้มาแรมเดือน นับจากที่อุตริไปฝันเห็นมันเข้าในการงีบกลางวันซักเดือนกว่าที่ผ่านมา และในที่สุดก็เห็นมีคนเอามันมาขายที่ซีค่อน

และแล้วในที่สุดมันก็กลายมาเป็นเพื่อนร่วมห้องคนใหม่

มันคือ Lava Lamp สีแดงสด มีชื่อเล่นว่า ลาวาคุง หรือ ว่าคุง เป็นขอแต่งห้องแนว Retro จากยุค 70 สมัยตอนที่เรียนอยู่ท่อังกฤษห้องเพื่อนๆฝรั่งจะชอบมีไว้ที่หัวเตียงกัน

เบ่งพลังซุปเปอร์ไซย่าได้ด้วย เหอๆ


เวลานอนก็ปิดไฟนอนดูมันเพลินดีครับ ผมอยากเปิดมันทิ้งไว้แล้วปิดไฟให้หมดบ้านแล้วนอนดูมันไปเรื่อยๆพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยคนเดียวจัง...

จริงๆที่ผมอยากได้คือสีออกโทนฟ้าและไฟสามารถเปลี่ยนสีไปได้เรื่อยๆ
แต่หลังจากที่หามาแรมเดือนแล้วผมก็ได้รู้ว่าขนาดแบบปกติยังไม่ค่อยจะมีขายเลย
เลยมาซื้อแบบธรรมดาๆแทน ราคาไม่แพงครับ 6XX บาท

กำลังคิดหาวิธีโมดิฟายมันอยู่ในอนาคต เหอๆอาจจะเปลี่ยนสีได้นะว่าคุง

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

- -" ลาวแลมพ์ มีชื่อด้วย...*0*

โคมไฟในฝัน สินะ...

#1 By Prince Ame on 2006-09-18 22:17

*ลาวา พิมพ์ผิด - -a

แขนไม่มีแรง - -"

#2 By Prince Ame on 2006-09-18 22:18

ดีมาก ติว.... ต่อไปนี้เราจะเรียกมันว่าลาวคุง :D

#3 By ปลาทองทอดกรอบ (124.120.136.195) on 2006-09-19 07:49

tensionม๊งแม๊กอะไรไม่สน

แต่ว่าวคุงก็เหมาะนะ

#4 By Ryoichi on 2006-09-19 10:14

กร้าก ขำตรงเอาไปแปลงเปนซุปเปอร์ไซย่า
*พี่ติวพิมผิดเพราะแขนไม่มีแรงหรือจงใจให้เปนลาวคุงเคอะ หึหึหึหึ

#5 By Uriel*幸村が大好き!! on 2006-09-19 10:39

สวยดีค่ะ.....ลาแลมพ์ la lampe
ชื่อฝรั่เศสใช่ม่ะค่ะ........*-*
พึ่งรู้น่ะเนี่ยว่าพี่เล่นดนตรีเป็ฯด้วย
เยี่ยมไปเลย.....*0*

#6 By Mr.Porpingzz on 2006-09-19 14:28

เรื่องกลัวจนสั่นนี้คงเป็นกรรมและพันธ์อะนะ เฮียเองได้เรื่องก็สั่น มือชุ่ม ปากแห้ง ตาแห้ง นิ้วเเข็งประจำ
กลัวเพราะอะไรละ ลองหาคำตอบนี้ดูสิ
หาได้คำตอบก็คงหาต่อไม่ยาก
Good luck with the result
Top

#7 By top (217.206.86.19) on 2006-09-19 21:44