::Stay Free My Misery::

ได้รับ Tag จาก ปลาทอง เป็น Tag การแฉของที่อยู่ในกระเป๋าที่หิ้วไปหิ้วมาบ่อยๆ
มะ มาดูกัน ว่าไอ้หล่อมันเอาอะไรหิ้วไปหิ้วมาในแต่ละวัน

เนื่องจากที่ผ่านมา จะมีการจัดกระเป๋าหลายๆไทป์ แล้วแต่ว่าวันนั้นจะไสหัวออกนอกบ้านไปไหนบ้าง
เช่น...

ไปทำงาน, ไปเรียน A-Type เน้นคล่องแคล่ว ปฏิบัติภาระกิจประจำวันแล้วกลับบ้าน
ไปทำงาน -> ฟิตเนส S-Type เน้นที่ว่าง เพื่อให้ใส่ชุดกับรองเท้ากีฬาไปได้
ไปทำงาน -> ซ้อมดนตรี M-Type โยนทุกอย่างออกไปให้หมดเพื่อใส่ซาวด์บูสเตอร์ได้ (มาครอส7รึไงวะ..)
ไปทำงาน -> เข้าเวร V-Type มีเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนไปทำงานวันต่อไป เสื้อเวร ผ้าเช็ดตัว สบู่ แชมพู
ไปทำงาน -> ไปเอาบาป B-Type โหลดของออกให้หมดเพื่อบรรจุบาปกลับบ้าน
บลาๆๆ

เนื่องจากมันเยอะไป แถมตอนนี้ออกงานมาเรียนโทต่อ ใช้หลักๆอยู่แค่ A-Type ดังนั้นเราจะมาดูกระเป๋า A-Type กัน

เริ่มจากตัวกระเป๋า

อันนี้ Light Model เป็นกระเป๋าโนเนมที่ซื้อมาตั้งแต่สมัยเรียน High school ที่โน่น ซื้อต่อเพื่อนคนไทยที่ไปซื้อมาจาก Covent Gardenอีกที ราคา 5 ปอนด์ ใช้ได้ไม่ถึงเทอมสายสะพายมันก็จะหลุดมิหลุดแหล่ เพราะบรรจุเกินอัตรา เลยต้องเอากลับมาทิ้งไว้ที่เมืองไทย จนเมื่อเริ่มทำงานกลับบ้านที่เชียงใหม่แล้วไปเจอเข้า เลยเอาไปให้ช่างซ่อมกลับมาใช้ได้ต่อ

อันนี้เวลาใส่ของหนักเป็นใบที่ใช้บ่อยสุด Quick Silver ซื้อตอนเปิดเทอมปีสาม เพราะตอนนั้นซื้อจักรยานไว้ปั่นไปมหาลัย(ต่อมาโดนโขมยไป) ของทุกอย่างเลยไม่สามารถถือไปเรียนได้ราคา 25 ปอนด์ ใช้บัตรนักเรียนลดไป 10% เหลือ 22.50 ปอนด์ ทนมากๆจนถึงบัดนี้ยังทนมือทนตีนมิเสื่อมคลาย

ของหนักกระเป๋า... ชีทหนึ่งปึ้ง text บัญชี 800 หน้า 1 เล่ม writing pad อีก 1 เล่ม (ไม่นิยมใช้สมุดจด)

ต่อมาก็ของที่ไม่ค่อยได้เอาออกจากกระเป๋าเท่าไหร่ ร่มพับที่ซื้อจากที่โน่น (เพราะร่มพับของไทยพังยับคามือมาสามอันแล้ว กริ้วมาก) , เครื่องคิดเลข scientific (เคยเจอเหตุการนรกตอนเรียนที่โน่น ไปสอบเลขแต่ลืมเอาเครื่องคิดเลขไป ตั้งแต่นั้นมาเลยไม่กล้าเอาออกจากกระเป๋าอีกเลย),กระเป๋าใส่ปากกาที่มีสารพัดชนิดอยู่ในนั้น (มีกระทั่งปากาแดงตั้งแต่สมัยเรียน High school 8 ปีที่แล้วยังใช้ไม่หมด), เครื่องเล่น Mp3 ยี่ห้อ Apacer "รุ่นพี่เล็ก" 1 Gb + SdCard อีก 2Gb ฟังกันหูแฉะ มีแบ๊ตชาร์จสำรองอยู่ในกระเป๋าตังค์

สุดท้าย อันนี้ติดไว้บ้างในวันที่มีแนวโน้มจะได้รอหรือฆ่าเวลานานๆ เพราะผมเป็นคนที่ไม่ชอบนั่งเรื่อยเปื่อยนอกบ้านแบบไม่มีจุดหมาย มันจะประหม่าลุกลี้ลุกลนชอบกล จนถึงขั้นควักบุหรี่มาสูบรอเลยแหละ แต่ตอนนี้เลิกบุหรี่ไปได้ตั้งนานแล้วก็ไม่ได้สูบเป็นนิสัยซะด้วย เลยฆ่าเวลาแบบรักษาสุขภาพแทน เหอๆ

จ๊บแหล่ว ตอนนี้ไม่รู้จะ Tag ให้ใครเอาเป็นว่าให้ โต้จัง ละกันจะได้มีเรื่องอัพบล้อกด้วย :D