出会えて良かった (Guitar Version)

posted on 11 Sep 2007 19:41 by regen in Sound

ผลงาน อเรนจ์ล่าสุดเสร็จหมาดๆ
ต่อไปคือคำถาม
รู้จักเพลงนี้ไหม ?

1. รู้!! รู้ดีเลยแหละ !!!
2. เคยได้ยิน ชื่อเพลงอะไรว๊า ทำนองคุ้นๆ
3. ไม่อ่ะ ไม่เคยได้ยินมาก่อน

แต่อย่าตอบชื่อเพลงน่อเดี๋ยวดึกๆจะมาเฉลย :P

(ภาคเฉลย)
10ปีที่แล้ว....
....ยังจำเธอคนนี้กันได้ไหม ?

กับเรื่องราวความรักอันน่าแสนประทับใจ ของไอ้หนุ่มไม่มีตา(?)
พยายามจะเป็นนักเตะตัวจริง แต่ก็กินแห้ว
ตำแหน่งโดนรุ่นน้องปีหนึ่งคาบไปโซ้ย
แถมสาวที่ปลื้มก็มีรุ่นน้องปีหนึ่งอีกคนมาตามกีดกันอีกต่างหาก

(เซย์ยูของเธอ ปัจจุบันได้ดิบได้ดีผลงานใหญ่โต งานนี้เป็นเดบิวของเธอเลยนะ)

หลบมาซ้อมชู้ตลูกเลียแผลใจอยู่ที่ศาลเจ้าตามลำพังได้หลายวัน (กับเพลงเหงาๆ)
ในที่สุด ฟ้าก็เข้าข้างส่งสาวเจ้ามาเจอความพยายาม

คอยเชียร์ให้กำลังใจตลอดเวลา ซักวันจะได้เป็นตัวจริง

เกี่ยวก้อยสัญญา ใครผิดคำต้องกลืนเข็มพันเล่ม

จากนั้นทุกอย่างกำลังไปได้ดีขึ้นเรื่อยๆ
กับรุ่นน้องที่เขม่นกันเคลียได้(ฮา)

พระเอกเกิดได้ยินสาวเจ้าพูดบางสิ่งที่เกินคาดออกมา
เลยพาลจะล้มเลิกทุกอย่าง ไม่เอาแล้ว... พอกันที

เจอทวงสัญญาด้วยน้ำตา (O_Q")

เลยชิ่งหนีไปเที่ยวกับเพื่อน(และสาวอื่น) ไม่กลับบ้านกลับช่อง
เลยไม่รู้ว่าสาวโทรมาให้ไปซ้อมที่เก่า (ช่วยไม่ได้ สมัยนั้นยังไม่มีมือถือ)
รอตั้งแต่เที่ยงยันดึกดื่นฝนก็ตก จนกว่าจะไปเจอก็ไข้ขึ้น

สุดท้ายกลับมาได้ฟังข้อความ(ซึ้งๆ)ที่สาวฝากไว้จนฮึดสู้อีกครั้ง
และในที่สุดก็ได้เป็นตัวจริงสมใจ และ จบอย่าง Happy Ending

あなたに出会いて　本当に良かった

เป็นความทรงจำดีๆในเมื่อ 10 ปีก่อน (ม.4)
แม้จะโดนเด้งไปอยู่ไกลบ้านก็ตามที
ทุกครั้งที่กลับบ้าน
จะเล่นจากจุดเซฟสุดท้ายไปยังเพลงจบ
เพื่ออัดเพลงลงเทปไปฟังที่โน่นเสมอๆ
(เทคโนโลยี 10 ปีก่อนก็ได้แค่นั้นแหละ)

ในความทรงจำที่ห่างไกลแต่ยังชัดเจน
ความประทับใจยังคงอยู่ ไม่เลือนหายไปไหน

10 ปีผ่านไป... แล้วผมได้สำรวจตัวเองอีกครั้ง
"อะไร" ที่ยังอยู่คงเดิมไม่เปลี่ยนแปลงไป
แม้กาลเวลาจะผ่านไป อาจจะเพราะว่า
มันได้หลอมละลายเป็นหนึ่งเดียวกับเราไปแล้ว

ในความเลือนลาง ผมพยายามนึกถึงความรู้สึกในตอนนั้น
ตอนที่ได้ยินเพลงนั้นเป็นครั้งแรก
เชื่อมโยงกับสิ่งที่สามารถทำได้ในตอนนี้
ผลักดันมันออกมา ผ่านกีตาร์ที่พอจะเล่นเป็นบ้าง
ผ่านการอัด, แต่งเสียงที่พอจะทำเป็นบ้าง
ออกมาเป็นบทเพลง...ที่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึก

出会えて良かった ดีจริงๆ...ที่ฉันได้พบกับเธอ