::Stay Free My Misery::

11-13 มีนา ที่ผ่านมานี่ MBA รุ่น 26 ไปเที่ยวทริปชั้นปีที่เกาะเสม็ดมา
ยกโขยงกันไป 40 กว่าชีวิต นี่ไม่รวมคนที่ไม่ไปอีกราวๆครึ่งรุ่น
ทริปนี้เป็นทริปชั้นปีแรกที่ผมได้ไปด้วย ส่วนทริปที่เชียงใหม่นั่นเป็นทริป
เฉพาะกลุ่มไม่ได้ไปกันหลายเหมือนคราวนี้

นัดกัน 8 โมงครึ่งที่คณะ ออกเดินทาง ถึงระยองตอนเที่ยงนั่งเรือข้ามเกาะไปตอนบ่าย
(ขออนุญาตเอารูปที่มีแต่รูปตัวเองมาลงนะเหอๆ )
 
ดาดฟ้าเรือครับ
 
ยังไม่ทันถึงเกาะก็โดนรีเควสเพลงซะแล้ว เอาวะเอาก็เอา!!

ที่พักครับ Unseen Samed เป็นกึ่งร้านอาหาร ที่พัก และผับ แต่คราวนี้ที่เรามาเราจองถึง
40 ที่ เลยสามารถยึดครองทั้งรีสอร์ทเป็นของพวกเราได้ทั้งหมด   
ตั้งอยู่ตรงกลางน้ำทะเลเลยครับ

ตรงที่เรือเทียบท่า มีเลี้ยงปลากระพงแดง เต่าทะเลสยาม แล้วก็ ฉลาม !!!  

เมื่อถึงก็พักผ่อนกันเล็กน้อย ตรงเทอเรสที่เป็นร้านอาหารครับ 

ที่แปลกคือทุกโต๊ะจะมีช่องให้เอาขาห้อยลงไปข้างใต้จะเห็นน้ำทะเล ปลาเล็กๆ ด้วยแหละ!!
แถมตอนกลางคืนช่องนี้ยังมีประโยชน์เอาไว้ใช้ตกหมึกด้วย
 
 

ระเบียงครับ สวยสุดยอด บรรยากาศดีมากๆ กลางวันลมเย็นอีกต่างหาก

กินข้าวเที่ยงเสร็จก็ถึงเวลาฟรีสไตล์ ล้อมวงกันเลยดีกว่า !!!

อีกซักรูปครับ มาทริปนี้ผมไม่ได้เล่นกีตาร์นานมาก นิ้วยังไม่ด้าน
แถมยังทะลึ่งเปลี่ยนสายกีตาร์ใหม่ก่อนมาอีกต่างหาก
ใครๆเดินผ่านก็ขอเพลง (แต่ก็เต็มใจเล่นนะ )ทำเอานิ้วแหกไปเลย
ยังดีที่มีคนเล่นกีตาร์สับเปลี่ยนกันมาช่วยอีก 3 คนช่วยกันทำมาหากินบ้าง 


เนื่องจากรีสอทตั้งอยู่กลางน้ำ เวลาจะเข้าเกาะเลยต้องใช้เรือข้ามฝากที่ทางรีสอทจัดไว้ให้
เป็นซากเรือผูกติดกับเชือก ขาไปต้องช่วยๆกันสาวเชือกไปให้ถึงฝั่ง

รูปจากฝั่งของเกาะถ่ายไปทางด้านหลังของรีสอร์ท

หาดทรายแก้ววววว เดินจากท่าเรือของรีสอร์ทไปประมาณ 2 กิโลก็ถึง
คนเยอะมาก เห็นวัยรุ่นกับฝรั่งเยอะพอสมควร

ถ่ายกับเจ๊แอม เพื่อนตั้งแต่สมัยทำงานด้วยกัน

พวกผู้ชายจะเล่นฟุตบอลชายหาดกัน ส่วนสาวๆจะลงไปเล่นน้ำกับนั่งตากลม
 
ชู้ตโต๊ะ !!!
 
ศพนอนอืดสองศพ เอิ๊ก
 
ช่วงที่อยู่ที่เสม็ดส่วนใหญ่จะมัดผมไว้ หนวดก็ไม่ได้โกนเซอร์อย่างแรง
คืนแรก หลังข้าวเย็น มีแบ่งกลุ่มแยกย้ายตามอัธยาศัยครับ
บ้างก็...

วินนิ่งไหมสาดดดด ต่อมัลติแท็บ 8 คน (ยังจะอุตส่าห์ขนมาอีกนะเพ่)
ที่ร้านมีบริการคอมคาราโอเกะด้วย แถมยังมีโต๊ะสนุ๊กอีกต่างหาก เรียกว่าแทบไม่ขาดกิจกรรมกันเลย
ส่วนผมอยู่ฝ่ายกีตาร์ เล่นไปเรื่อยๆตามรีเควสของเพื่อนที่เข้ามาในวง
แต่ผมเริ่มไม่รู้จักเพลงไทยใหม่ๆแฮะ ส่วนใหญ่เพลงที่ผมเล่นได้ก็โน่น
เพลงสมัยม.ปลาย ปี1 อะไรแบบนั้น และกิจกรรมสุดพิเศษในตอนกลางคืนคือ!!!

ตกหมึกกล้วยครับ เป็นกิจกรรมที่ทำบาปพอสมควร
การตกหมึกจะโยนเหยื่อที่มีหน้าตาคล้ายกุ้งลงไปในบริเวณที่เขาฉายไฟตอนกลางคืน
แล้วดึงๆเบ็ดเป็นจังหวะเดียวกับกุ้งว่ายน้ำ ซักพักถ้าโชคดี ปลาหมึกจะมาดึงเหยื่อ
ทำให้โดนตะขอเกี่ยวทั้งหนวดและปาก จนโดนดึงขึ้นมา แต่ก็จะมีบ้างที่หนีไปได้โดยจะพ่นหมึกทิ้งไว้
ซึ่งหมึกที่โดนตกได้เมนูยอดฮิตคือเอาไปแล่เป็นซาชิมิสดๆตรงนั้น จิ้มโชยุวาซาบิกิน
ผมลองกินไปคำนึง มันสดจริงๆให้ตาย ทั้งหวานทั้งกรอบ 
สดยิ่งกว่าซาชิมิที่กินตามร้านอาหารอีก (ก็แหงล่ะปลาหมึกมันยังไม่ตายนี่หว่า หนวดยังดูดๆ
อยู่เลย แต่ก็ลงท้องไปทั้งอย่างนั้นแหละ)

ตลอดสองคืนที่อยู่ที่เสม็ดผมพยายามจะตกหมึกมากินอีกตลอด เพื่อนที่สอนตึกหมึกบอกว่า
ตกหมึกก็เหมือนกับสีหญิง ต้องมีชั้นเชิง หลอกล่อ ต้องอดทน ใจเย็นๆ จึงจะมีสาวมาคุยด้วย
หรือขอเบอร์สำเร็จ
.....งั้นท่าทางสองคืนนี้ผมคงแห้ว ผับปิดกลับบ้านมือเปล่าแล้วล่ะ 
ไม่สามารถจริงๆ บ้างก็มีมาตอดๆแล้วหนีไป แต่ตกไม่ขึ้นซะที
ยั่วให้อยากแล้วจากไป หลอกให้เสียวแล้วเลี้ยวกลับ !!!
คิดในแง่ดีคือเราอาจทำบาปไม่ขึ้นก็ได้ เหอๆ

คืนแรก ห้าทุ่มกว่าๆก็หมดแรง ไปหลับดีกว่า
เช้าวันต่อมาหลังข้าวเที่ยงมีกำหนดไปดำน้ำดูปะการัง 3 ที่ เรือขับได้ชวนเมาคลื่นดีมาก
เพื่อนหลายๆคนเดินไปให้อาหารปลาที่ท้ายเรือกันเป็นแถว



แต่ผมลงได้ที่เดียวก็รีไทร์ซะแล้วเพราะตอนขึ้นจากที่แรก เรือที่นั่งมาดันไม่มีบันไดให้ปีนขึ้น
ต้องเหยียบกราบเรือเลื่อนๆปีนขึ้นไป ซึ่งไอ้กราบเรือที่ว่าเนี่ย พี่เอาใบมีดคัตเตอร์มาทำเรอะ!!

ตอนเหยียบนี่ รู้สึกได้เลยว่าเหมือนเหยียบใบมีดคมๆอยู่ พอทิ้งน้ำหนักตัวเท่านั้นแหละ
ฉัวะ !! เลือดสาด   ได้แผลยาวมาที่ฝ่านตีนขวาทันที แถมยังเอาเท้าซ้ายไปเตะใส่กราบเรือ
ตอนลื่นอีก ช้ำเลือดสุดๆ สรุปคือได้มาสองแผล หมดอารมณ์จะไปดำที่ต่อๆไปอีกเลย เลยนอน
อยู่บนดาดฟ้าเรือตลอดรายการ
ศูนย์ประมงของเกาะเสม็ดมีปลาหายาก และมีขายปลาเล็กไปให้อาหารปลาใหญ่ๆโหดๆ

เท้าขวาได้แผลไปแล้ว ยังไม่จบ หลังจากนั้นผมก็ต้องสังเวยเท้าซ้ายอีกข้างให้หอยเม่น
ที่เกาะอยู่ตามเสาของรีสอร์ทตอนกระโดดน้ำครับ
ตั๊ดสู้ฟุ๊ด !! ไม่ใช่ละ ตรงสปริงบอร์ดนี่แหละครับ เพราะตอนขาขึ้นตรงบนใดมันอยู่ใกล้เสา
แล้วจังหวะนึงมีเรือขับผ่าน ผมเลยโดนคลื่นซัดเข้าหาเสา แล้วว่ายท่ากบเลยถีบไปโดน
โดนไปสี่เข็ม สีดำของเข็มตัดกับแดงของเลือดดูน่ารักน่าเอ็นดูมากๆ
วุ่นวายต้องให้เพื่อนพาส่งอนามัยประจำเกาะ
แต่ก็ได้คำตอบจากพี่ที่อนามัยว่า "เอาหินทุบเลยน้อง มันไม่มีพิษ คีบออกไม่ได้ด้วย ทุบให้มัน
ละเอียด แล้วมันจะสลายไปเอง"
"งั้นพี่ทุบให้ผมได้ไหมครับ ผมทุบไม่เป็น"  ผมถาม
"อ่อ แต่พี่ไม่รู้ว่าเจ็บไม่เจ็บหรอกนะ เพราะเจ็บแต่ละคนไม่เหมือนกัน" 


"งั้นผมทุบเองก็ได้ครับ....."
ว่าแล้วก็ไปหยิบหินก้อนหนึงที่หน้าอนามัย 
ทุบปั่กๆๆๆๆๆๆๆๆจนเลือดสาดชุ่มหินดีแล้วค่อยกระโผลกกระเผลกกลับรีสอร์ท
เล่นจริง! เจ็บจริง ! หอยเม่น !!! วันนี้ !!!
ได้ยาแก้อักเสบมาซองนึง
เนื่องจากคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายเลยเอาให้มันเต็มที่ไปเลย
ทั้งร้องเพลง และกินเหล้า (นาทีนี้รู้สึกโชคดีที่เท้าเจ็บเอาคืนวันสุดท้ายไม่งั้นคงเซ็งน่าดู)



วันสุดท้ายตื่นเช้ามากินข้าว เก็บของรอเช็คเอาท์ รอเรือมารับ ความสนุกมักจบเร็วเสมอ
บนเรือ ผมทำหน้าที่เดียวเหมือนตอนขามา เล่นกีตาร์ขับกล่อมให้เพื่อนฟังไปตลอดทาง
ทริปนี้สนุกมากเพราะเพื่อนเยอะและเป็นการพักผ่อนจริงๆหลังจากที่ขับเคี่ยวกับสอบไฟนอล
และรายงานทั้งหลาย
 
 ขอบคุณเพื่อนๆ MBA 26 มากๆ กับ 3 วัน 2 คืน ที่สนุกสนานสุดๆ
ไว้คราวหน้าไปทริปชั้นปีกันใหม่นะ